Veel mensen over de hele wereld vieren Kerstmis: het geboortefeest van Jezus van Nazareth. Veel christenen vieren elk jaar ook Pasen: het feest van de opstanding, het feest dat het leven sterker is dan de dood. Veel minder mensen vieren Pinksteren. Voor velen betekent het enkel een paar vrije dagen in het voorjaar. Toch is voor christenen het Pinksterfeest een belangrijk feest, maar eerlijk gezegd voor velen ook wat ongrijpbaar.
In de bijbel lezen wij het verhaal over het uitstorten van de Geest van Jezus over de vrienden van Jezus (Hand.2,1-13). Het gaat over Geest, spirit, wind, adem. Het eigene daarvan is, dat die ongrijpbaar is. Je ziet niet ‘wàt’ het is. Wel zie je dat ‘hèt’ werkt. Dat er ‘iets’ achter zit. De Geest is een scheppende kracht, levensadem, beroering. De Geest zet mensen in beweging.
Met Pinksteren vieren wij, dat de Geest van Jezus er is onder mensen, onder ons. In die zin kun je de Geest ook ervaren, voelen.
De Geest is als :

Vuur waaraan je kunt warmen.
Licht, dat je door duisternis voert.
Storm in het zeil, waardoor het schip vaart krijgt.
Regenbui op dorre grond, vruchtbaarheid alom.
Wegwijzer, voor verdwaalden weer de juiste de weg.
Jong, lente, vernieuwing.

Zo kan die Geest van God met ons op weg gaan, steeds weer opnieuw. De Geest, die wij hard nodig hebben in ons dagelijks leven, maar ook in onze eigen kerkgemeenschap. Een Geest die ons verwarmt en bemoedigd, die ons inspireert om samen de weg van Jezus te gaan. Die ons influistert om nieuwe wegen te vinden en vol te houden, ondanks alles. Een Geest, die ons niet verbitterd maakt over wat er fout gaat in die kerk (in het klein of in het groot), maar die ons blij maakt omdat wij in Jezus geloven en samen-kerk mogen zijn. Moge die Geest bezit van ons nemen.

Pastor H. Helsloot