Zusters en Broeders,

Aan de reacties in pers en publiciteit, maar ook door wat mensen om ons heen zeggen, merken wij dat er in allerlei geledingen grote onrust en verwarring is ontstaan en er veel vragen zijn opgeroepen. Ook wij als pastores voelen die onrust en hebben ook veel vragen waar wij geen antwoord op weten.
Daarom willen wij u vandaag uitdrukkelijk laten weten dat wij ons in verlegenheid gebracht voelen door wat er allemaal gebeurd is. De katholieke kerk heeft geen beste beurt gemaakt, wat er ook precies gezegd of gedaan is.

De uitspraken van de bisschop Williamson van de schismatieke priesterbroederschap
Pius X, die de Holocaust ontkende, werden door bisschop van Luyn op de televisie als volgt gekarakteriseerd: “ Het is schandalig, schokkend, cynisch, volkomen onhistorisch, haaks op wat het Vaticaan en de Kerk sinds Vaticanum II hebben ontwikkeld. “
Wij sluiten ons vanzelfsprekend graag aan bij de bisschop van Rotterdam, en voelen diep in onszelf een plaatsvervangende schaamte, tegenover onze joodse medemensen en tegenover iedereen.

Ingewikkelder is het als het gaat om kwestie rond de priesterbroederschap Pius X. Deze organisatie van priesters en bisschoppen werd in de jaren 70 opgericht als protest tegen allerlei besluiten die op het Tweede Vaticaans Concilie waren genomen. Met name wilde deze traditionalistische groep vasthouden aan de klassieke liturgie, volledig in het Latijn en de priester met zijn rug naar het volk. Toen er zonder toestemming van Rome 4 bisschoppen werden gewijd, werden zij geëxcommuniceerd: buiten de kerk geplaatst. Nu schijnt die excommunicatie te zijn opgeheven, als een soort begin van een gesprek tussen hen en het Vaticaan. Overigens noemde Mgr. G. de Korte hen op de televisie een “zeer onsmakelijke groep”.
Met name door de uitspraken van bisschop Williamson, maar ook om andere redenen roept dit allerlei vragen op over het handelen van de paus en zijn medewerkers. Tekenend is het dat ook een aantal vooraanstaande kardinalen kritiek hebben geuit over de gang van zaken.Er is blijkbaar grote onduidelijkheid over de wijze waarop onze kerk bestuurd wordt, welke theologische uitgangspunten er worden gehanteerd en hoe de toekomst van de kerk eruit ziet.
Dit alles doet ons verdriet en meer dan dat. Bij velen van u zal dat ook het geval zijn. Maar niet Rome is de kerk: wij, zoals wij hier bij elkaar zijn,vormen de kerk, Gods volk onderweg. En daarom gaan wij verder ondanks alle verdriet, pijn en schaamte. Wij willen vasthouden aan de inspiratie van het 2e Vaticaans Concilie en de richting die ons daarin is gewezen hoe wij “Samen Kerk” kunnen zijn.
De boodschap van Jezus en het komende Rijk van God moet worden doorverteld.







de pastores Herman Helsloot, Henk Hudepohl, Nico Knol, Johan Olling en Jan Veldt